ULUGʻBEK HAMDAMNING „MUVOZANAT“ ROMANIDAGI ANTROPONIMLARNING LINGVOPOETIK TAHLILI (MATN TILSHUNOSLIGI ASPEKTIDA)

Authors

  • Qosimova Gulshanoy Iqboljon qizi FarDU Lingvistika: oʻzbek tili mutaxassisligi 1-kurs magistranti

Keywords:

antroponimlar, lingvopoetika, matn tilshunosligi, kogeziya, kogerentlik, Ulugʻbek Hamdam, Muvozanat romani, semantik tahlil, obraz yaratish

Abstract

Ushbu maqolada Ulugʻbek Hamdamning „Muvozanat“ romanidagi antroponimlar matn tilshunosligi aspektida lingvopoetik jihatdan tahlil qilinadi. Asardagi ism tanlashdagi yozuvchining badiiy mahorati, ismlarning qahramonlar xarakteri va taqdiri bilan bogʻliqliʻgi oʻrganildi. Roman qahramonlarining ismlari (Yusuf, Zahro, Amir, Said, Manzura) milliylik, islomiy qadriyatlar va ijtimoiy munosabatlar bilan chambarchas bogʻliq ekanligi koʻrsatildi. Matn tahlili orqali antroponimlarning kogeziya, kogerentlik va intentionallik vazifalarini bajarishdagi roli yoritildi.

References

Begmatov, E. A. Oʻzbek tili antroponimikasi. Toshkent: Fan, 1965.

Hamdam, Ulugʻbek. Muvozanat. Toshkent: Sharq, 2007.

Yoʻldoʻshev, M. Matn tilshunosligi. Toshkent, 2012.

Beaugrande, R., Dressler, W. Introduction to Text Linguistics. London, 1981.

Karimova, D. Oʻzbek tilida antroponimlarning lingvopoetik tahlili. Toshkent, 2018.

Yoqubov, B. Badiiy matnda onomastik birliklarning funksiyalari. Toshkent, 2010.

Downloads

Published

2026-05-10

How to Cite

Qosimova Gulshanoy Iqboljon qizi. (2026). ULUGʻBEK HAMDAMNING „MUVOZANAT“ ROMANIDAGI ANTROPONIMLARNING LINGVOPOETIK TAHLILI (MATN TILSHUNOSLIGI ASPEKTIDA). IQRO , 21(2), 598–600. Retrieved from https://www.wordlyknowledge.uz/index.php/iqro/article/view/7040